İlk yağmur damlalarının düşüşünü beklersin belki de.
Belki de arka bahçene konduracağın,
Kardan adam için ilk kar tanelerini beklersin.
Zaten sevda beklemeyi gerektirir.
Sevda beklerse; kentler bekler,
Limanlar bekler, istasyondaki son tren bile bekler.
Gergin bir halatın ucundayız ikimiz.
Ben Pasifik'teyim, sense Akdeniz.
Ne sen, ne ben.
Ne boğazdan geçen bir gemi,
Ne Sahra'da alaca bir yılan,
Ne nadasa bırakılan toprak.
Ve içeri, ve dışarı.
Ve yağmur bulutları dinecek,
Ve yıldızlar sözümüzü dinleyecek,
Ve rüzgar bizi sürükleyecek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder