Yokuşu sessizce alan otomobilleri seyrederdik,
Akşamüstü.
Pencere kenarında.
Öylece.
Rendelenmiş havuç ve spagetti.
Ve balkonumuzdaki gidere çekilen,
Suyun akışını seyrederdik.
Akşamüstü.
Pencere kenarında.
Öylece.
Yağmur yağmazdı çok kez ama,
Balkonumuz hep ıslak olurdu.
Her seferinde bir kez daha,
Fakat sen olmadan.
Küçük dilimizi yutmayı denerdik.
Olmazdı.
Bir çağı açar, bir diğerini kapatırdık.
Hiç kolay değildi.
Ve herkesin bildiği bir şey vardı:
"Aynı anda iki tavşanı yakalayamazsın."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder